Liesbeth, Emma en ik kunnen jullie met vreugde mee delen dat wij er een Driesmanske bij hebben.

De bevalling viel heel goed mee, doch, zoals bij de meeste geboortes is het niet zonder slag of stoot verlopen.
Het begon op de voorziene geboortedatum (4 nov. 2010). Omstreeks 23u30 heeft Liesbeth vochtverlies, dus de rush naar Leuven komt weer op gang.
Op het verloskwartier in Gasthuisberg Leuven worden we vriendelijk ontvangen en geholpen door een Nederlandse, doch vriendelijke dokter…

Zo als gewoonlijk is het weer gezellig druk in het verloskwartier en moet Liesbeth weer een uur aan de monitor.
Op die moment hebben ze net een keizersnede achter de rug en staat er hun nog een andere spoedkeizersnede te wachten.
Natuurlijk heeft dit voorrang op onze minimale ongerustheid. Na een uurtje aan de monitor, een uurtje wandelen en nog een uur monitor mochten we beschikken.

Na 4 uurtjes slaap is het weer tijd om op te staan en te gaan werken bij EuroGarden. ‘s Avond vroeg in het bedje gekropen en omstreeks 22u (en net ingedommeld) heeft Liesbeth wéér vochtverlies, maar deze keer mét bloed! Dus weer een rush naar Gasthuisberg.

Bij het onderzoek bleek dat de vliezen al gescheurd, maar nog niet gebroken waren.
De weeën begonnen stilaan heviger te worden.
Doch begon het slaapgebrek zijn tol te eisen en rond 4u was de pijn voor Liesbeth niet meer te harden.
Vrouwen klagen inderdaad van pijn, maar als man sta je compleet machteloos. Je probeert het beste te doen, maar kan nauwelijks helpen.
De epidurale verdoving bracht verbetering, waardoor we beiden toch nog een beetje konden rusten.

In de verdere loop van de nacht en ochtend werden de vliezen gebroken kreeg ze nog medicatie toegediend om de weeën te bevorderen.
Bij het onderzoek van 9u mocht ze een “test-pers” doen. Blijkbaar was het stilaan tijd geworden om aan het grote werk te beginnen.

De bevalling zelf ging zeer vlot! Na een 6-tal keer persen werd onze Jeff geboren omstreeks 9u45.
Hij en de mama maken het zeer goed en we verwachten hem op dit ogenblik weldra op de kamer…

PS: de papa maakt het ook goed

Vorige week waren de eerste (voor)weeën begonnen. Om niets aan het toeval over te laten, trokken we richting Gasthuisberg te Leuven, om 1u30 ‘s nachts.
Na een uurtje aan de monitor gehangen te hebben en enkele controles bleek dat het “nog niet voor direct” was. Bijgevolg konden we om 9u terug huiswaarts keren.

Eergisteren avond twijfelde ze of haar water gebroken was. We namen geen risico en trokken richting Leuven.
Op de dienst gynaecologie en verloskunde was het gezellig druk: 2 geboortes, waarvan 1 spoedkeizersnede.
Even later werden we geholpen door een zeer vriendelijke (en doch jonge) dokter. Na onderzoek bleek het weer een vals alarm waardoor we weer huiswaarts konden trekken.

Het blijft dus voorlopig nog steeds wachten op onze nieuwste telg. Het buikgevoel is er nog steeds.
Het is alleen een kwestie van afwachten… Maar ik heb een goed oog in… Misschien wel vandaag!

April 2010, in een bar wordt een iPhone gevonden. Deze komt in handen van Gizmodo. Het is dus maar een kwestie van tijd…

Juni 2010, Steve Jobs stelt officieel de iPhone 4 voor. Ik bestel onmiddellijk een wit model van 32 GB bij S&S te Hasselt.

Juli 2010, hij is eindelijk beschikbaar in België… de zwarte alleszins… Ik heb bij Essec Sint-Truiden mij mirco-sim al besteld en wacht hoopvol op een telefoontje van S&S. Doch is er van de witte iPhone geen spoor…
Volgens Apple zou er zich een probleem voordoen met de witte laag onder het glas en wordt hij uitgesteld naar “later dit jaar”.

Augustus 2010, ik neem Liesbeths iPhone 3G mee naar Pukkelpop. Enerzijds omwille van de schitterende Pukkelpop app van Appstrakt en anderzijds om de nieuwe Plastikman show interactief te volgen via de SYNK app.

September 2010, mijn HTC Touch Pro begint steeds meer en meer moeilijk te doen… Het wordt hoog tijd dat ze de witte iPhone releasen. Steve Jobs “bevestigt” aan een student in de V.S.A., die vraagt of de witte iPhone er komt voor Kerstmis met het bericht: “Christmas is later this year.”

Oktober 2010, ondertussen doen er nog allerhande geruchten de ronde. Er komt een witte iPhone, een grotere iPhone (met 4G ondersteuning), een kleinere iPad, een iPhone 5, enz…
Doch blijft de vraag wanneer Apple officieel de witte iPhone aankondigt. Een bemerking hierbij is, dat ALS hij er is voor Kerstmis, zou ik dan een ondertussen 6 maand oud toestel aanschaffen i.p.v. te wachten op de nieuwe iPhone 5?

Het is momenteel koffiedik kijken… Veel hangt af van wanneer de iPhone er effectief zou zijn… Komt het verlossende telefoontje van S&S weldra? Wat zal S&S doen met de bestellingen als de witte iPhone 4 er niet komt? Of wordt het toch wachten op nummer 5?
Mijn volgende smartphone wordt in ieder geval een Apple iPhone…

In tegenstelling tot onze dochter Emma, wie 7 weken te vroeg werd geboren, zou onze volgende spruit volgens schema geboren worden. Bijgevolg is elk moment en elke verandering nieuw voor Liesbeth en mij.
Zelf begin ik het ook te beseffen dat het weldra zou kunnen gebeuren, het hebben tenslotte ook nog maar een 4-tal weken te gaan. We zijn er in principe slechts een 10-tal cm opening en enkele pers-krachttoeren van verwijderd!

We hebben ook alles in gereedheid gebracht om het nieuwste familielid te kunnen ontvangen.
Veranderingen in huis, nieuwe Bugaboo kinderwagen, geboortekaartjes, suikerbonen, etc…

Zaterdagvoormiddag zijn we bij Kamiel & Co de bestelde voetenzak gaan halen en kocht ineens ook een nieuw jasje en pyama’tje voor in het hospitaal.
In de namiddag hebben we Emma haar oude kleertjes gesorteerd volgens 3 categorieën:

• onmiddelijk draagbaar
• niet meer draagbaar en te klein
• nog draagbaar, maar te groot

Daarna heeft Liesbeth haar koffer al klaar gezet voor als het zover is…

Momenteel draait alles rond de nieuwste telg. Het lijdt niet tot stress, maar wel tot een speciaal buikgevoel. Spannend!
Elke inspanning is vermoeiend… Elk gevoel of pijnscheut bij Liesbeth wordt intenser… Elke inkomende telefoon kan een signaal zijn tot vertrekken…

… dus binnenkort zijn we met 4!

Deze foto werd genomen enkele weken geleden tijdens een gezinsreisje naar Sunparks De Haan.
Persoonlijk vind ik het echt één van de coolste foto’s ooit van mijn dochter!